Middellandse Zeekust, Frankrijk

Zeebaars

Dicentrarchus labrax

Europa's nummer één zoutwater-kunstaasvis — een zilveren, hard toeslaande rover van brandingstranden, estuaria en rotskusten van de Middellandse Zee tot de Noordzee, en nog steeds noordwaarts uitbreidend. Hij is in heel Europa streng gereguleerd; controleer altijd de actuele minimummaat en aantallen voordat je er een meeneemt. Duits Wolfsbarsch, Frans bar/loup, Spaans lubina.

Goudbrasem

Sparus aurata

De nummer één zeebrasem van de Middellandse Zee, herkend aan de goudkroon tussen de ogen — een vis van lagunes en estuaria evenzeer als van open kust, en een schelpkraker. Hij breidt uit naar het Kanaal en verschijnt nu elke zomer in Zuid-Engeland.

Tandbrasem

Dentex dentex

De grote roze rover van de mediterrane riffen — een brasem met hondachtige hoektanden, gebouwd om vis en inktvis te belagen in plaats van wier te grazen. Een prijs voor jigging en levend aas, en het meest getande lid van zijn familie.

Leervis

Lichia amia

Een snelle oppervlaktejager van mediterrane stranden en estuariummondingen — een torpedovormige verwant van de barnsteenvissen die harders tot in de branding jaagt en poppers met echte agressie slaat. Een van de spannendste kustvissen van de Middellandse Zee.

Witte zeebrasem

Diplodus sargus

De klassieke rotsbrasem van de Middellandse Zee, zilver en fel rond havens en brandingsrotsen van de Franse en Italiaanse kust tot Spanje. Naamsopmerking: zijn Spaanse naam 'sargo' verwijst in deze gids ook naar een totaal andere Californische vis (sargo, Anisotremus davidsonii) — hetzelfde woord, maar een andere soort en oceaan; het kale woord 'sargo' staat hier daarom bewust niet als alias. Hij schuwt schaduw en geluid en beloont een stil, licht verzwaard aas in het schuim.

Ringbrasem

Diplodus annularis

De kleinste van de gangbare Middellandse Diplodus-brasems, een kleine zilvis van havens, lagunes en zeegrasondieptes rond Frankrijk, Italië en Spanje. De forse zwarte ring aan de staartbasis is zijn onmiskenbare kenmerk. Hij bijt gretig op piepklein aas en is vaak de eerste Middellandse-Zeebrasem van een kind.

Tweebandbrasem

Diplodus vulgaris

De elegantste van de mediterrane Diplodus-brasems, herkenbaar aan precies twee zwarte banden — een achter de kop, een aan de staartbasis. Zijn nauwe verwant, de spitssnuitbrasem (Diplodus puntazzo), met spitser snuit en dunnere banden, wordt hier op deze pagina behandeld en heeft geen eigen profiel. Een voorzichtige rotsvis die een stil aas bij schemer beloont.

Oblada

Oblada melanura

Een zilveren schoolbrasem halverwege het water boven Middellandse-Zeerots, gemakkelijk te herkennen aan de zwarte, witgerande zadelvlek aan de staartbasis. De oblada is de klassieker van het broodaas, opstijgend naar drijvend brood en langzaam zinkende vlokken vanaf pieren en golfbrekers. Sociaal, snel en een ideale eerste dobbervis.

Salema

Sarpa salpa

De goudgestreepte planteneter van de Middellandse ondieptes, die zeegras en algenweiden in trage scholen rond Frankrijk, Italië en Spanje afgraast. Over de tafel, eerlijk: Salema wordt traditioneel gegeten, maar zeldzame gevallen van hallucinogene visvergiftiging na consumptie zijn gedocumenteerd — veel vissers zetten hem daarom stelselmatig terug (zie de noten bij gedrag en eetbaarheid). Aan brood en wier is het een vredige, sociale dobbervis.

Bogue

Boops boops

De grootogige, slanke schoolbrasem van de Middellandse Zee, die overdag diep blijft en bij schemer en nacht opstijgt om te eten. Bogue-scholen vullen sabiki-montages en havendobbers rond Frankrijk, Italië en Spanje, en hun massale doortocht onder de havenlichten is een klassiek pierschouwspel. Bescheiden aan de haak, maar nooit saai.

Marmerbrasem

Lithognathus mormyrus

De baarddragende zandgraver van de Middellandse brandingstranden, die met zijn spitse snuit het zand aftast naar wormen en weekdieren. De marmerbrasem patrouillert het terugspoelsel bij het invallen van de duisternis en bij dageraad en is de hoofdprijs van het zuidelijke strandvissen — gemakkelijk te herkennen aan de vele fijne banden en het kleine kinbaardje.

Gewone pandora

Pagellus erythrinus

De roze, hooggebouwde zeebrasem van de zand- en moddergronden voor de kust, een verdieping dieper dan de kust-Diplodus-brasems. De gewone pandora eet overdag boven schone bodem en is een pijler van het Middellandse boot-bodemvissen van Frankrijk en Italië tot Spanje. Rijen blauwe stippen op de bovenflanken verraden hem in één oogopslag.

Sardine

Sardina pilchardus

Dit is de echte sardine van Europa — de vis achter de bliksardine en een hoeksteen als aasvis in de Middellandse Zee en de oostelijke Atlantische Oceaan. In de zomer dringen de grote scholen naar de kust en pierhvisers vangen ze 's avonds aan sabiki-veren. De paginanaam is 'European Pilchard'; 'sardine' is dezelfde vis onder zijn bekendere naam.

Kogeltonijn

Auxis rochei

Een kleine, razendsnelle tonijn van de zomerse Middellandse Zee, die in scholen vlak onder het oppervlak jaagt en vanaf boten aan veren en kleine kunstaas wordt gevangen, soms ook werpend vanaf diepe landtongen. Nauwelijks groter dan een makreel, maar hij vecht als een vis van het dubbele formaat. In het Frans heet hij thonine, in het Spaans bacoreta of melva.

Gestreepte zeebarbeel

Mullus surmuletus

Een kleine zeebarbeel die de bodem proeft met zijn twee kindraden en onophoudelijk zand en modder omwoelt op zoek naar wormen en kreeftjes. Hij behoort tot de meest begeerde consumptievissen van de Middellandse Zee — de rouget van de Franse keukens en de salmonete van de Spaanse. De beten zijn schuw en het materiaal moet fijn zijn, maar het bord beloont de moeite.

Gewone ombervis

Umbrina cirrosa

Een zilveren ombervis van de mediterrane branding en havenmuren, die in de schemering boven zand voedt. Verwar hem niet met de bruine ombervis (brown meagre, Sciaena umbra): die verwant is volledig beschermd en moet worden teruggezet — in Frankrijk is het speervissen erop sinds 2013 verboden. In het Frans heet hij ombrine, in het Spaans corvallo.

Goudharder

Chelon aurata

De moeilijkst te verleiden van de Europese harders: een slanke, met goud gemerkte vis van havens en estuaria die 's zomers aan het oppervlak graast. De gouden vlek op het kieuwdeksel scheidt hem in één oogopslag van zijn neven. Hij geldt als de harder van de fijnproever — schaars, schuw en een echte test voor het fijnste materiaal en een stille benadering.

Europese barracuda

Sphyraena sphyraena

De slanke inheemse barracuda van de Middellandse Zee — een fractie van de grootte van zijn tropische neven — die roerloos boven zand en rotsen hangt en achter koornaarvissen explodeert, het best bij dageraad. In het Frans heet hij brochet de mer, in het Spaans espet. Een voorzichtige, op zicht jagende rover voor kunstaasvissers aan landtongen en haveninlaten.

Geelbekbarracuda

Sphyraena viridensis

De moedigere en socialere van de twee mediterrane barracuda's: hij vormt dagscholen boven riffen, gemarkeerd door een gele staart en gele mondbekleding. De soort verspreidt zich in de Middellandse Zee — in het oosten ook als Lessepsiaanse migrant via Suez. Waar hij schoolt, brengt een goed aangeboden minnow of levend aas snelle, harde beten.