Zuid- & westkust, Engeland & Wales

Zeebaars

Dicentrarchus labrax

Europa's nummer één zoutwater-kunstaasvis — een zilveren, hard toeslaande rover van brandingstranden, estuaria en rotskusten van de Middellandse Zee tot de Noordzee, en nog steeds noordwaarts uitbreidend. Hij is in heel Europa streng gereguleerd; controleer altijd de actuele minimummaat en aantallen voordat je er een meeneemt. Duits Wolfsbarsch, Frans bar/loup, Spaans lubina.

Schol

Pleuronectes platessa

De basisplatvis van de Noordzee en Oostzee — een gladde, rechtsogige platvis die iedereen herkent aan zijn feloranje vlekken. Duits Scholle, Frans plie.

Tong

Solea solea

De nachtelijke jager onder de platvissen — een tongvormige zandbewoner die zich overdag begraaft en na het donker tevoorschijn komt om te eten: het klassieke doel van zomerse nachtsessies op zand. Duits Seezunge, Spaans lenguado.

Pollak

Pollachius pollachius

BELANGRIJKE NAAMVERKLARING: In het Duits heet deze soort 'Pollack', maar de Engelse 'pollock' in deze gids is zijn neef Pollachius virens, die in het Duits Seelachs heet. De twee namen zijn valse vrienden over het Kanaal. De pollak zelf is een kelp-, klif- en wrakvis van de Atlantische kusten. Frans lieu jaune.

Zeepaling

Conger conger

De klassieker van het Britse en Franse nachtelijke rotsvissen — een schubloze reus die in wrakken en havengaten woont; grote vrouwtjes blijven jaren op dezelfde plek. Zijn rugvin die direct achter de borstvinnen begint, onderscheidt hem van de zoetwateraal. Frans congre.

Stekelrog

Raja clavata

De nummer één kustrog van Groot-Brittannië — de 'roker' van de Engelse stranden — en een regelmatige bootvangst rond Ierland en in het Kanaal. Rug en staart zijn bepantserd met doorns, maar die zijn alleen scherp, niet giftig. De bestanden zijn dankzij terugzetten goed hersteld.

Gevlekte gladde haai

Mustelus asterias

De zomerster van de Zuid-Engelse stranden — een snelle, eerlijk vechtende gladde haai bespikkeld met witte sterren, die bijna altijd wordt teruggezet. Zijn mediterrane verwant is de zeer gelijkende M. mustelus, goed voor de meeste mediterrane meldingen.

Diklipharder

Chelon labrosus

De 'hardercultus'-vis van Groot-Brittannië — berucht wantrouwig, frustrerend moeilijk te haken, en precies daarom met trouwe volgelingen rond havens en jachthavens. Hij eet brood op zichtafstand aan de kade en ziet toch alles.

Gevlekte lipvis

Labrus bergylta

De rots- en kelpspecialist van de Europese Atlantische kusten — diklippig, sterktandig en gekleed in kleuren van smaragd tot roest. Een pittige vechter aan licht materiaal die precies weet waar de volgende richel is.

Zeekarper

Spondyliosoma cantharus

Ondanks de vergelijkbare naam is dit NIET de zwarte zeebrasem van de gids (Acanthopagrus schlegelii uit Oost-Azië) — het is een ander geslacht uit het Kanaal en de Middellandse Zee, dat boven grind paait met mannetjes die bijna zwart worden.

Horsmakreel

Trachurus trachurus

De horsmakreel is de Atlantische Trachurus — een taaie, talrijke schoolvis van zomerpieren en visboten. Hij is een ANDERE soort dan de Japanse horsmakreel van de Stille Oceaan (Trachurus japonicus), en ook onderscheiden van de Pacifische soort (T. symmetricus): dit is het Atlantische lid van het geslacht Trachurus. Britse vissers noemen hem scad, in het Frans chinchard, in het Spaans jurel.

Wijting

Merlangius merlangus

De wintervis van pieren en boten op de Noordzee — een slanke zilveren kabeljauwachtige die bij afkoelend water in grote hongerige scholen naar de kust trekt. Hij bijt 's nachts vlot op eenvoudige bodemmontages en is voor velen de eerste zeevis; vers is hij mild en zoet.

Schar

Limanda limanda

De ruwhuidige kleine platvis van de zandgronden in Noordzee en Oostzee — bescheiden, talrijk en de hoofdvangst op licht materiaal met wormmontages. Haar teken is de halve cirkel van de zijlijn boven de borstvin; haar huid voelt als fijn schuurpapier, heel anders dan de gladde schol.

Heek

Merluccius merluccius

Een 's nachts opstijgende jager van diepe Atlantische en mediterrane wateren — de merluza van de Spaanse keuken. Overdag houdt hij zich diep bij de bodem; als het donker valt, stijgt hij om op wijting en sardines te jagen, en bootvissers bevissen hem bij nachttijen boven platmodder met visaas.

Zeeduivel

Lophius piscatorius

De grote platte hinderlaagrover van de Europese platbodems, die zich in het zand ingraaft en vissen lokt met een vlezig lokaas aan zijn hengel-illicium, pal voor zijn enorme bek. Alleen de gespierde staart wordt gegeten. Zijn naar binnen gerichte scherpe tanden eisen respectvolle behandeling na de landing.

Hondshaai

Scyliorhinus canicula

Groot-Brittanniës meest voorkomende vanaf de kust gevangen haai — de 'doggie'. Een kleine, onschadelijke, gevlekte hondshaai met schuurpapierhuid die 's nachts boven zand en gemengde bodem foerageert en op vrijwel elk vlezig aas bijt. Voor veel vissers is het hun allereerste haai, en als 'rock salmon' belandt hij in fish-and-chipszaken.

Ruwe haai (kathaai)

Scyliorhinus stellaris

De grote, gedurfd gevlekte rotsgrondneef van de hondshaai — ook nursehound genoemd. Een nachtvis van ruwe bodem die zich overdag in kelp en rots verbergt en na het donker wordt gevist met sterke pulley-montages en grote vlezige aassoorten. Een krachtige, taaie vechter voor een kusthaai.